فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت 5 15 2025 09 16 Promoting Self-Directed Learning in Blended Learning Environments: A Constructivist Perspective in Higher Education ترویج یادگیری خود راهبر در محیط‌ های یادگیری ترکیبی: یک دیدگاه سازنده گرا در آموزش عالی 34 47 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA سید علی کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران حسن کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران ساجد کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران 2025 08 04 Higher education is considered the pinnacle of all educational endeavors. Therefore, it is expected that learners in higher education institutions should be motivated for both synchronous and asynchronous individual learning. Unfortunately, it seems that such an expectation has not yet been met within the framework of distance higher education. While stakeholders in higher education are seeking a way to ensure that learners have sufficient self-directed learning capacities needed for blended learning, this paper proposes the use of a constructivist framework to foster self-directed learning to ensure that learners develop their understanding of learning, its meaning based on context, and the ways to acquire it using blended learning as a mediator. Using constructivism as a theoretical lens, we have proposed the use of an approach as a model for fostering self-directed learning among learners in various higher education institutions. Therefore, we encourage the adoption or adaptation of this approach as it ensures that the concerns and confusion of embracing self-directed learning among learners within higher education environments are resolved. آموزش عالی ‏‏به‌عنوان اوج تمام تلاش‌های آموزشی در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین، انتظار می‌رود که فراگیر در مؤسسات مختلف یادگیری بالاتر باید برای یادگیری هم‌زمان و غیر هم‌زمان فردی انگیزه داشته باشد. متأسفانه چنین به نظر می‌رسد که چنین انتظاری در چارچوب فاصله آموزش عالی هنوز به دست نیامده است. درحالی‌که گروه‌های ذی‌نفع در آموزش عالی به دنبال روشی برای اطمینان از این موضوع هستند که فراگیران دارای ظرفیت‌های کافی یادگیری خود راهبر موردنیاز برای یادگیری ترکیبی هستند، این مقاله پیش می‌رود و استفاده از چارچوب سازنده را برای پرورش یادگیری خود راهبر پیشنهاد می‌کند تا اطمینان حاصل کند که فراگیران درک خود از یادگیری، معنای آن بر اساس زمینه و راه‌های به دست آوردن آن با استفاده از یادگیری ترکیبی به‌عنوان یک میانجی را توسعه می‌دهند. با استفاده از نظریه سازنده گرایی به‌عنوان یک لنز نظری، ما استفاده از رویکردی را به‌عنوان مدلی برای پرورش یادگیری خود راهبر در میان فراگیران در مؤسسات مختلف آموزش عالی پیشنهاد کردیم؛ بنابراین ما پذیرش یا سازگاری این رویکرد را تشویق می‌کنیم زیرا اطمینان می‌دهد که نگرانی‌ها و آشفتگی جذب یادگیری خود راهبر را در میان فراگیران درون محیط‌های آموزش عالی حل‌وفصل کند. /downloadfilepdf/1329326