فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت 4 10 The effectiveness of informal education of friendship groups in the religious education of secondary school students اثر بخشی آموزش غیررسمی گروه‌‎های دوستی درتربیت دینی دانش آموزان متوسطه 69 90 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA دکتر عصمت استادیار، گروه برنامهریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران علی دانشجوی دکتری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. 2023 09 23 The present research was conducted with the aim of the effectiveness of the friendship group program as one of the approaches of informal education outside the weekly schedule of schools in order to strengthen the religious education of teenagers. The statistical population of this research consists of all male students of the first year of high school (7th grade) of Jajarm city with a sample size of 30 people selected by random replacement and placed in two groups (15 people in the experimental group and 15 people in the control group). The seven questionnaires used were taken from seven educational subjects, which included one researcher-made questionnaire, one modified questionnaire, and five standardized questionnaires. In order to analyze the research data, descriptive statistics indicators and inferential statistics tests have been used to examine and test the hypotheses. The research variables had sub-components and were compared with the control group. In order to analyze the data and test the hypotheses, the method of multivariate covariance analysis was used. Then, if the result of the Mankova test was significant, the one-variable analysis of variance test was used to show which of the dependent variables has more significance. SPSS version 18 software was used to analyze all data. Based on seven research hypotheses, the results of the research showed that it can be concluded: providing the training intervention of the friendship group program increases the performance of memory, creativity, methodical life, learning strategies, work group preference and reducing the aggression of the subjects. Also, the training of the friendship group program has an effect on the correct modeling of male students of the first year of high school. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی برنامه گروه‌های دوستی به عنوان یکی از رویکردهای آموزش‌های غیررسمی خارج از برنامه هفتگی مدارس به جهت تقویت تربیت دینی نوجوانان صورت پذیرفت. پژوهش حاضر باهدف اثربخشی برنامه گروه‌های دوستی به‌عنوان یکی از رویکردهای آموزش‌های غیررسمی خارج از برنامه هفتگی مدارس به جهت تقویت تربیت دینی نوجوانان صورت پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دانش آموزان پسر سال اول متوسطه (پایه هفتم) شهر جاجرم با نمونه‌ای به حجم 30 نفر با جایگزینی تصادفی انتخاب و در دو گروه (‌15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) قرار گرفتند. هفت پرسشنامه استفاده‌شده برگرفته از هفت پودمان آموزشی که شامل یک پرسشنامه محقق ساخته‌شده، یک پرسشنامه اصلاح‌شده و پنج پرسشنامه استانداردشده بود. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌های پژوهش، از شاخص‌های آمار توصیفی و آزمون‌های آمار استنباطی جهت بررسی و آزمون فرضیه‌ها استفاده‌شده است. متغیرهای پژوهش دارای زیر مؤلفه‌هایی بودند و با گروه کنترل مقایسه شدند، به‌منظور تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیات از روش تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد. سپس در صورت معناداری نتیجه آزمون مانکوا، از آزمون تحلیل واریانس تک متغیری به‌منظور نشان دادن این‌که معناداری بیشتر در کدام‌یک از متغیرهای وابسته است، استفاده شد. برای تحلیل کلیه داده از نرم‌افزار SPSS نسخه 18 استفاده گردید. نتایج پژوهش بر اساس هفت فرضیه تحقیق نشان داد که می‌توان نتیجه گرفت: ارائه مداخله آموزش برنامه گروه‌های دوستی باعث افزایش عملکرد حافظه، خلاقیت، زیست روشمندانه، راهبردهای یادگیری، ترجیح کارگروهی و کاهش پرخاشگری آزمودنی‌ها است. همچنین آموزش برنامه گروه‌های دوستی بر الگوگیری صحیح دانش آموزان پسر سال اول متوسطه تأثیر دارد. نتایج : نتایج پژوهش بر اساس هفت فرضیه تحقیق نشان دادکه می‌توان نتیجه گرفت: ارائه مداخله آموزش برنامه گروه‌های دوستی باعث افزایش عملکرد حافظه ،خلاقیت ،زیست روشمندانه ،راهبردهای یادگیری، ترجیح کارگروهی و کاهش پرخاشگری آزمودنی‌ها است. همچنین آموزش برنامه گروه های دوستی بر الگوگیری صحیح دانش آموزان پسر سال اول متوسطه تاثیر دارد. /downloadfilepdf/768200