فصلنامه ایده های نو در تعلیم و تربیت 3 9 Investigating the relationship between resilience and emotional intelligence with ‎students' academic progress بررسی رابطه بین تاب آوری و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان 1 6 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA حسین کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زابل، ایران زینب کارشناس آموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کلاله، گلستان، ایران. The present study was conducted with the aim of determining the relationship between resilience ‎and emotional intelligence with academic progress in female students. The research method was ‎applied according to the objective and descriptive-correlation according to the data collection ‎method. The statistical population included a number of female students of the second year of ‎elementary school in kalale city in the academic year 2021-2022, of which 367 students were ‎selected by non-random-purposive sampling method. Connor and Davidson (2003), Bar-on ‎‎(1986) and Pham and Taylor's (1994) academic achievement questionnaire were used to collect ‎data. The validity of the questionnaire was calculated using content validity and also reliability ‎through Cronbach's alpha coefficient, and the results indicated the validity and reliability of the ‎questionnaires. Data analysis was done through descriptive and inferential statistics (Pearson's ‎correlation coefficient test) using Spss-V23 software. The findings showed that there is a positive ‎and significant relationship between students' academic progress with resilience (r=0.30) and ‎emotional intelligence (r=0.29) at the level of There is 99%, which means that the more resilience ‎and emotional intelligence increases, the educational progress of second grade students increases. ‎It can be concluded that the education organization and teachers by strengthening and promoting ‎emotional intelligence in childhood. With organized planning, they can influence the academic ‎progress of students.‎ پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین تاب‌آوری و هوش هیجانی با پیشرفت تحصیلی در دانش‌آموزان دختر صورت گرفته است. روش پژوهش بر حسب هدف کاربردی و مبتنی بر روش گردآوری داده‌های توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تعدادی از دانش‌آموزان دختر دوره دوم ابتدایی در شهر کلاله در سال تحصیلی 1401-1400 بود که 367 دانش‌آموز با شیوه نمونه‌گیری غیرتصادفی-هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه کانر و دیویسون (2003)، هوش هیجانی بار - آن (1986) و پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (1994) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق آمار توصیفی و استنباطی (آزمون ضریب همبستگی پیرسون) با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با تاب‌آوری (0/30) و هوش هیجانی (0/29) در سطح 01/0 وجود دارد بدین معنی که هرچقدر تاب‌آوری و هوش هیجانی افزایش یابد پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دوره دوم ابتدایی افزایش می‌یابد. می‌توان نتیجه گرفت که سازمان آموزش‌وپرورش و معلمان با تقویت و ارتقای هوش هیجانی در همان دوران کودکی با برنامه‌ریزی‌های سازمان‌یافته می‌توانند پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان را تحت تأثیر قرار دهند. /downloadfilepdf/954791