هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین هوش معنوی و یادگیری در بین دانش آموزان متوسطه شهر گرمه است. روش: روش تحقیق از حیث هدف کاربردی و از حیث روش از نوع تحقیقات توصیفی پیمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش عبارت است از کلیه دانش آموزان متوسطه شهر گرمه در سال تحصیلی 1404-1403 با نمونه‌ای به حجم 120 نفر از طریق جدول مورگان و تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار تحقیق دو پرسشنامه استاندارد هوش معنوی کینگ (2008) و پرسشنامه یادگیری کلب (1985) مورد استفاده قرار گرفت. به منظور محاسبه روایی از روایی محتوایی و برای محاسبه پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که نتایج بیانگر روا و پایا بودن پرسشنامه‌ها بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده¬های پژوهش، از شاخص‌های آمار توصیفی وآزمون‌های آمار استنباطی جهت بررسی و آزمون فرضیه‌ها استفاده شده است. متغیرهای پژوهش دارای زیر مؤلفه‌هایی بودند و به منظور تحلیل داده¬ها و آزمون فرضیات از روش آزمون پیرسون استفاده شد. برای تحلیل کلیه داده از نرم¬افزار SPSS نسخه 23 استفاده گردید. نتایج : نتایج پژوهش بر اساس چهار فرضیه تحقیق نشان دادکه بین هوش معنوی و یادگیری رابطه معنی دار وجود دارد. بین تفکر وجودی انتقادی و یادگیری رابطه معنی دار وجود دارد. بین ارائه مفهوم شخصی بر یادگیري در دانش آموزان رابطه معنی دار وجود دارد و بین ایجاد موقعیت هوشیاری و یادگیری دانش آموزان رابطه معنی دار وجود دارد.

هوش معنوی یادگیری آگاهی و موقعیت هوشیاری دانش آموزان متوسطه.